Maand: januari 2020

Potamia

Het dorp Potamia is gebouwd tussen drie ravijnen (Xynari, Gourouni, Akeratou).

De omliggende valleien zijn groen, met veel stromend water.
De weinige bewoners die zijn achtergebleven, houden zich voornamelijk bezig met landbouw.
Het dorp, in de schaduw van de imposante Tsiknias, heeft een mooi uitzicht.
In het centrum van het dorp vind je de kerk van Panagia (Karmelitana).

Potamia is een uitvalsbasis voor het verkennen van de stranden: Santa Margarita, Agios Dimitrios, maar ook voor Agia Faneromeni

Volax

Volax of Volakos ligt op een klein plateau in het centrum van Tinos op een gemiddelde hoogte van 284M boven de zeespiegel. Het rust in een kloof die eruit ziet alsof het met keien is bekogeld.

De unieke omgeving met grote ronde rotsen geeft het hele landschap een maan-achtige uitstraling. Grote bijna perfecte ronde grijze rotsen stippelen het plateau en hellingen rond Volax, wat een vrij verbluffend zicht en uniek geologisch fenomeen creëert.

Arnados

Arnados is gebouwd op de helling van Kechrovouni op een hoger gelegen hoogte dan de andere dorpen, en het biedt een spectaculair uitzicht op de zuidelijke Cycladen. Het is een zeer schilderachtig dorp, gekenmerkt door zijn middeleeuwse bogen en geplaveide steegjes.

Bezienswaardig zijn de twee oude putten en de fontein, op het bovenste plein alsook de kerk van “Christus ten hemelvaart” gebouwd in 1908.

Ook een bezoekje waard is de “Panaidaki” een kleine privé kapel waar volgens de overlevering tijdens de Griekse revolutie (1821) een geheime school was.

Het dorp herbergt ook een folklore museum en een museum voor religieuze overblijfselen.

het weer eist zijn tol

Het stormweer heeft zijn tol geeist. Afgerukte takken, omgehakte bomen…

Kapotte straten, het strand vol vuil, om nog maar te zwijgen over al het plastiek dat zomaar rond vliegt.

De supermarkten zijn leeg. Er varen al meer dan 1 week geen boten, dus de bevoorrading stopt dan ook.

Het is nu iets rustiger en er zouden weer schepen toekomen vanaf vandaag.

Maar het stormweer is zeker nog niet voorbij. Voor volgende week wordt een super koudegolf aangekondigd met temperaturen onder het vriespunt en een noordenwind met rukwinden tot 10 Beaufort.

Laat het maar snel lente zijn.

stormweer

De storm blijft duren en dat heeft zowat zijn nadelen. Gisteren morgen om 7 u viel de elektriciteit uit tot gisteren namiddag 16u. Om 20 uur weer en dat de hele nacht. Bij het opstaan deze ochtend was er gelukkig wel, al was het maar voor even, maar wel de tijd gehad om snel een koffietje te zetten.

Geen elektriciteit betekent dan ook dat alles plat ligt. Geen douche, geen kookfornuis, geen water, geen verwarming, geen internet…. en ga zo maar door.

En de storm gaat nog even door is ons gemeld en ze zoeken een oplossing om het elektriciteitsprobleem op te lossen.

Bevoorraad worden door andere eilanden lukt niet echt, want ook zij zitten zonder.

Maar gelukkig is er nog altijd een goed boek om je bezig te houden al moet je dat wel lezen met een kaarsje of een lamp op batterijen.

taxiverhaal deel 2

Deze ochtend belde ik Vasili voor een taxi. Ik had een speciaal verzoek. Of hij me even naar Keramoti kon brengen. Keramoti is een wijk in de heuvels op zo’n 4 km van bij mij thuis. Ik neem daar elke week een kijkje in het huis van vrienden of er alles in orde is. Zij zijn momenteel in België.

Het verzoek was of hij daar even op me kon wachten om me vervolgens naar de supermarkt te brengen en daarna naar huis.

Zo gezegd, zo gedaan.

Op de terugweg naar huis neemt Vasili een heel andere weg dan gewoonlijk. Maar ik zeg niets, ik geniet van het uitzicht.

Op een gegeven moment slaat hij een heel klein straatje in en halverwege stopt hij, stapt uit en verdwijnt.

Ik wacht geduldig af en opeens is hij daar terug met een zak vol sla.

Zo fier als een gieter toont hij mij zijn huis en zijn tuin en zegt: deze sla is voor jou Louka omdat je zo’n vriendelijk mens bent.

Ik ben ontroerd. Dat doet deugd.

Thuis aangekomen neemt hij al mijn boodschappen uit de taxi en brengt alles tot aan mijn deur. Zelf is hij ook niet meer van de jongste. En ik moet niks doen enkel betalen. En dat valt dan weer reuze mee.

Wat een service.

wat een service

Het is winter, het is koud en er is heel veel wind. En mijn scooter is geregeld stuk, nu ook weer.

Dus neem ik vaak een taxi om mijn boodschappen te doen. Lijkt een luxe situatie maar zo gaat dat hier. En voor de prijs moet je het zeker niet laten. Van bij mij thuis tot in de stad betaal ik zo’n 5 euro.

Deze ochtend belde ik Vasilis op, want ondertussen heb ik natuurlijk al mijn privé chauffeur hier.

Boodschappen gedaan en bij aankomst thuis ontdek ik dat ik enkel een briefje van 20 euro heb. Ik verontschuldig me, want ik weet dat ze weinig kleingeld hebben. “Geen nood vriend Loukas, betaal me morgen maar of wanneer je wilt”.

Dat is dan weer het voordeel van leven op een eiland. Het vertrouwen is groot.